اگر نظر کارشناسان را بپذیریم باید بگوییم که دوران ورود به سیستم‏های کامپیوتری از طریق وارد کردن گذر واژه‏های ساخته شده از حروف و ارقام از راه صفحه کلید به سر آمده. در آینده از برخی ویژگی‏های بدن که تغییر نمی‏کنند مانند اثر انگشت، چهره، چشم، صدا یا دست‏خط برای شناسایی کاربر و تعیین صلاحیت او برای کار با سیستم‏های کامپیوتری استفاده خواهد شد. هدف از این کار بالاتر بردن امنیت سیستم‏ها و جلوگیری از دسترسی کاربران غیر مجاز است. اما از این روش‏ها نه تنها برای تامین امنیت سیستم‏های کامپیوتری بلکه برای افزایش ایمنی شرکت‏ها و مکان‏ها نیز استفاده می‏شود. روش‏های کنونی تشخیص هویت مبتنی بر کارت‏های شناسایی دیگر مناسب نیست و بسیار نامطمئن است. از این گذشته این روش‏ها هم نیروی انسانی و هم زمان زیادی می‏طلبد این کاستی‏ها را می‏توان با کمک روش‏های تشخیص هویت بر طرف کرد. چون این روش‏ها نه تنها درستی داده‏ ها را بررسی می‏کنند بلکه می‏بینند آیا این شخص صاحب واقعی این مشخصات است یا نه.

در این میان اثر انگشت و قرنیه چشم، دو فاکتور مهم و قابل اتکایی هستند که به وسیله آنها و با توجه به یکتا بودن آنها در رابطه با هر شخص، به میزان بسیار زیادی می توان به تامین امنیت بوسیله آنها دست یافت. اکنون لپ تاپ ها و هارد دیسک هایی وجود دارند که صرفاَ بر اساس فاکتور اثر انگشت می توان به اطلاعات درون آنها دست پیدا کرد. بتدریج دایره ادوات و ابزارهایی که متکی به این فناوری هستند، گسترش خواهند یافت. درب های منازل، درب اتومبیل ها، کیف ها و … که صرفاَ براساس اثر انگشت مالک آنها گشوده می شوند.